از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

هرچه از دل برآید..!

کاملا درسته هرچه در دل شما(همون ذهن شما) باشه به نوعی در رفتارمون نمود، داره و میشه با مطالعه رفتار و گفتار پی برد به درون آدمها....انتقاد و تحسینی که دیگران در مورد اطرافیان خودشون دارند به نوعی نشان دهنده درونیات و افکارشونه...مثل برخورد دو نفر در مقابل فلان موسیقی بد و یا خوب....یکی میگه از این موسیقی متنفرم و دیگری میگه خوشم نیومد...دنیایی تفاوت بین این دو بیان وجود داره...مثلا  منتقدی که خیلی تند میره و با الفاظ  بعضا رکیک دیگران رو نقد میکنه در دنیایی دیگری سیر میکنه نسبت به کسی که با آرامش بیشتر و احترام بیشتر کسی رو نقد میکنه....درونیات افرادی که تند مزاج و تند خو و بد دهن هستند به نسبت شدت و ضعف موضوع نشان دهنده تیرگی درونشون هست...اگر نقد درستی هم باشد ...لاجرم بر دل ننشیند.

 

پ ن:یادش به خیر که میگفت:ادب مرد به ز دولت اوست.

نویسنده : : ٩:٥۱ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢۳ شهریور ۱۳٩۳
Comments نظرات () لینک دائم

باقی ایام..

دلمان تنگ میشود گاهی..

برای  همه روزهای خوب با هم بودن

اجراهای زیادی رو تجربه کردم و با گروههای مختلفی افتخار همکاری داشتم

اما یکی از لذت بخش ترینشان کنسرت" ایران خوانی" با دوستان عزیزم در گروه"سرمه" بود که چند ماه پیش و در اسفند 1392 برگزار شد...این کنسرت به عبارتی آخرین روزهای حیات  مادرم و آخرین باری بود که مادرم در میان جمعیت بودند.

و از این جهت این اجرا برای من جاودانه شد...لحظه به لحظه و نت به نت.

در این اجرا برای وطن خواندیم و در طول مدت کنسرت همه بیشتر به یاد وطن بودیم  و به ایرانی بودنمان بیشتر اندیشیدیم.

امید که در روزهای نزدیک باز هم شانس حضور در صحنه و اجرای موسیقی رو داشته باشیم...

خلاصه که" خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد" و گر نه باقی ایام....همان است که بوده..و خواهد بود

نویسنده : : ۸:٤٧ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٤ شهریور ۱۳٩۳
Comments نظرات () لینک دائم