از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

قهرمان زنده مجرم است.....!!

یک قانون نا نوشته در کشور ما وجود داره...."" تا زنده ایحق نداری معروف بشی""

یادمه بچه که بودیم(دهه۶٠شمسی)....فیلمهای "بروسلی،راکی و رمبو،آرنولد، و .....رو با کیفیت پایین و هزار تا بد بختی با ویدیو های درب داغون اون زمان میدیدیم.....

  

اون موقع از تلویزیون فیلمهای قهرمانان از رده خارج (دهه٧٠میلادی) پخش میشد...."جان وین،هامفلی بوگارد،ریچارد هریس،چارلز برانسون و ......

به نظر شما دلیلش چیه.....؟؟!! اینه که تا قهرمان زندست خطر ناکه...؟چیه...؟ میترسین الگو بشه..؟ اصلا چه اشکالی داره که الگو بشه...؟ اگه الگو های پیشنهادی شما(نویسندگان قانون نانوشته) خیلی بهتر و به حق تر از الگو های خارجیه....نباید ترسید...؟...پس چرا بعد از چندین سال قهرمانهای محروم مجوز میگیرند...؟؟

راستی چرا در حال حاضر قهرمانان سینمایی و تاتر داخلی...محرومیت دارن...؟؟ یعنی دایره این محدودیت روز به روز داره تنگ تر میشه...؟؟؟!!

ولی انصافا قهرمانان سینمایی قبل از انقلاب(البته غیر از بعضی ها شون)نتونستن از قاعده گذشت زمان بهره مند بشن و دوباره به تصور در بیان....؟؟!

"همانا که این گونه رفتار نشان دهنده سطح سواد و شعور تصمیم گیرندگان فرهنگی و هنری ایران عزیز میباشد"

 

نویسنده : : ۱٢:۳٠ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱۱ آذر ۱۳۸۸
Comments نظرات () لینک دائم