از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

وفا دار ترین همسایه ها

تا حالا فکرش رو کردین که اگه همین گربه ای که یه شب از رو دیوار میپره جلومون و ازش میترسیم و یا همین قار قار کلاغ...یا صدای بالهای کبوتر و یا کریم و جیک جیک گنجشکها رو دیگه نشنویم.....مثلا یک هفته...چه اتفاقی میافته......صدای یک بلبل خرما که داره تو درختهای پارک برای جفتش میخونه....

در سالیان نه چندان دور تهران و اطافش پر بود از مرغ های مینا.....با اون پر های قوهای و گردن براق،نوک های زرد...که با صدای جیغ مانند خودشون حضورشون رو اعلام میکردن....طوطی سبزک های پر صرو صدا که موقه پرواز یک لحضه صداشون قطع نمیشه و در دسته های ۵ تا ٢٠ تایی پرواز میکردن....یا فاخته ها...با اون صدای نرم و لطیفشون...دسته سار های مهاجر هم همیشه درختها رو پر از شور رو نشاط میکرد.....من از دهه ٢٠ و ٣٠ شمسی حرف نمیزنم...همین دهه ۶٠ و ٧٠ رو میگم....!

تا حالا بهش فکر کرده بودین....؟؟

اصلا کجا لونه دارن....کجا تولید مثل میکنن...ساختمونهای بلند ما چه تاثیری توی زندگی اونا داره....

زباله های ما سیستم زندگی گربه ها رو کاملا تغییر داده...و دیگه پرنده ای به اسم قناری،چکاوک،سهره و .....وجود خارجی نداره و باید تو فقس دیدشون...!

اصلا اینها که حیون هستن....احساس ندارن..چیزی سرشون نمیشه...این حرفا چیه....؟؟...ولی ما که آدم هستیم...اگه این  حداقل موسیقی ها و مناظر زیبا در طبیعت رو هم از دست بدیم......چی میشه....؟؟ نمیدونم.....

                                                                     

 

 فاخته                                                  بلبل خرما

مرغ مینا                                              سار

نویسنده : : ٧:۳٦ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱٧ دی ۱۳۸۸
Comments نظرات () لینک دائم