از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

سرکاری....

جسم در روند ترمیم ناپذیر روزانه ی خود ، همواره به سوی مرگ پیش می تازد و سرانجام اصل تضاد ، در گریز ما هرانه ای که امید نام دارد نمایان می شود.   (افسانه ی سیزیف)

واقعا چند روز میشه بدون عشق،امید،،آرزو،رضایت و.... زندگی کرد..؟

همه این چیزایی که گفتم تصور ماست....عینی نیست...و فقط ما اون رو حس میکنیم....میتونیم تصوری از عشق و امید و .... رو برای دیگران تعریف کنیم و هر کسی تعریف خودش رو داره......پس با چیزی که درونمون تعریف میکنیم زندگی میکنیم....یعنی هر تعریفی میتونیم داشته باشیم....یعنی حتی میتونیم خودمون رو هم ...سر کار بزاریم...!!!

نویسنده : : ۱٢:٠۸ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢٠ دی ۱۳۸۸
Comments نظرات () لینک دائم