از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق.....

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن             ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

چون نسیم نوبهار بر آشیانم کن گذر       تا که گلباران شود کلبه ویران من

چندین سال پیش برای اولین بار ایشان را در تالار وحدت دیدم(حدود سال77)...گفتم استاد لطفا چیزی برایم بنویسید و یادگاری به من بدهید....ایشان با آن دست لرزان به سختی خودکار را در دست گرفتند و نوشتند پیروز باشی دوست عزیز.....

به سختی مینوشتند و من از دیدن دستان لرزان استاد بیژن ترقی که با اشعارش دلها را می لرزاند خیلی متاثر شدم......اکنون پیژن ترقی دیگر در میان ما نیست.روحش شاد.

 

ایشان متولد 12 اسفتد 1308 در تهران بودند.واز شاعران و توانه سرایان به نام برنامه گلها.

 

نام چند تصنیف ماندگار از استاد:

  • می‌زده شب چو ز میکده باز آیم
  • برگ خزان
  • به زمانی که محبت شده همچون افسانه
  • صبرم عطا کن
  • پشیمانم
  • مرا نفریبی
  • بهار نورسیده
  • به خاطر تو

 

نویسنده : : ۱۱:٥٢ ‎ق.ظ ; شنبه ٥ اردیبهشت ۱۳۸۸
Comments نظرات () لینک دائم