از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

درد بی دردی....!

بعضی از آدما به هم وصل اند.....!!

متوجه منظورم نشدی..؟؟.....

ببین ....بعضی از آدمها به علت علاقه زیاد....به هم وابسته میشن...یعنی با غم هم غمگین و با شادی همدیگه شاد میشن......این به نظر من یکی از زیبا ترین رفتارهاییه که در گونه های مختلف انسان میتونه رخ بده...و ربطی هم به نژاد و رنگ و فرهنگ نداره....ساده ترینش هم حس مادر و فرزنده....که بعضی ها هم میگن غریزیه....

بعضی ها فقط دلشون به حال بچه خودشون میسوزه......

بعضی ها هم فقط با شادی و غم معشوق خودشون،یا اعضای خانواده و دوستاشون  شاد و یا غمگین میشن.....

 وقتی سختی کشیدن یک آدم....رو تو تلویزیون ببینید.....و جدای از اینکه طرف چه کرده و یا چه عقیده ای داره یا مال کدوم کشوره......چه عکس العملی نشون میدیم...!!؟

ایرانیه....مسلمونه...عراقیه....یهودیه....فلسطینی.....پولدار.....فقیر....سیاه...سرخ...و...

خیلی باید آدم بزرگی باشی که دلت برای همه آدما جا داشته باشه.......خیلی هم باید آدم کوچیکی باشی که به خاطر اینکه حرف خودت رو به کرسی بنشونی....مسلم ترین حق هر انسان...یعنی جانش رو تحدید کنی...ویا حتی بگیری....!

حالا هر دین و مذهبی هم که داشته باشی......

فکر نکنم خداوند در هیچ دینی طوری تعریف شده باشه که بنده های مخلص خودش رو به نابودی و تجاوز به حقوق سایر بندگان تشویق کنه......

بیچاره انسانهای که برای ادامه زندگیشون باید جان انسانهای دیگه رو بگیرن.....

پ ن:مرد را دردی اگر باشد خوشست......درد بی دردی علاجش آتش است

پ ن:دیشب تصاوی از جنگ های یک قرن گذشته دیدم....فکر کنم اکثر فرمانده هان برای به هیجان آوردن نیروهای خودشون.....از خداوند و ارزشهای دینی هم مایه گذاشتند.....تا اون حسی رو که درون انسان وجود داره از بین ببرن.

نویسنده : : ۱:٠٠ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٩ تیر ۱۳۸٩
Comments نظرات () لینک دائم