از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

دوباره شروع میکنیم...

 هیچ شری نیست.......

همه چیز از خیر شروع می شه و به خیر هم ختم میشه......

نباشد همی نیک و بد پایدار            همان به که نیکی بود یادگار

دراز است دست فلک بر بدی          همه نیکویی کن اگر بخردی

چو نیکی کنی نیکی آید برت          بدی را بدی باشد اندرخورت

چو نیکی نمایدت کیهان خدای       تو با هر کسی نیز،نیکی نمای

مکن بد،که بینی به فرجام بد        ز بد گردد اندر جهان،نام بد

به نیکی بباید تن آراستن             که نیکی نشاید ز کس خواستن

وگر بد کنی جر بدی ندروی           شبی در جهان شادمان نغنوی

نمانیم کین بوم ویران کنند           همی غارت از شهر ایران کنند

نخوانند بر ما کسی آفرین            چو ویران بود بوم ایران زمین

دریغ است ایران که ویران شود      کنام پلنگان و شیران شود

 

پ ن:حکیم ابوالقاسم فردوسی (319 شمسی/940 میلادی) در این شعر به وضوح به قانون"کارما" اشاره کرده.....ولی معمولا ما همیشه بیت پایانی این شعر زیبا رو میخونیم  در حالی که چند بیت اول بسیار مهم است ...دوباره بخونید

نویسنده : : ٢:٥٥ ‎ق.ظ ; جمعه ٢٦ شهریور ۱۳۸٩
Comments نظرات () لینک دائم