از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

شانس آوردیم که شانس آوردیم...

در کشوری که همه چیز مناسبتی باشه و سفارشی ...همه صورتشون رو با سیلی سرخ نگه دارند و همه کارها در لایه ای از احترام اجباری به مقدسات جدید و قدیم و ....باشد......اصلا خوب نیست که در حوالی  هنر در تردد باشی و....یا به عبارتی هنر تنها منبع درآمد و امرار معاشت باشه...

در این صورت یا باید مانند امثال استاد شجریان آنقدر بزرگ باشی که باز هم بتونی خودت باشی و تحسین بر انگیز....یا مثل دیگرانی که دوست ندارم اسمشون رو تکرار کنم.....

پس باز هم از خدا تشکر میکنم که این شانس رو به من داد که هنر شغلم نباشه.....

فعلا در این مملکت....تا اطلاع ثانوی سخت ترین مشاغل مربوط میشه به هنر مندان عزیزی که شغلشون  در رابطه با هنرشونه....و باید هم خودشون باشند.....هم هنرمند باشند...و  انسانیت رو هم در وجودشون زنده نگه دارند.....

کسی یادش میاد  زمانی  رو که هنرمندای ایران عزیز در گیر این مشکلات نبوده باشن...؟؟ اصلا نکنه یک مشکل جهانی باشه....؟؟!

عمله طرب-دربار قاجار

نویسنده : : ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ ; شنبه ٢٧ آذر ۱۳۸٩
Comments نظرات () لینک دائم