از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

آرزوی دست یافتنی

دلم یک برف حسابی می خواد........

سنگین و طولانی.......دستام رو بکنم تو جیب پالتوم .... توی پیاده رو های برفی راه برم....و از سکوتی که برف توی شهر بوجود میاره لذت ببرم......

اولین برف که بیاد.. در هر شرایطی که باشم... میرم به بلند ترین نقطه شهر..

نویسنده : : ۱٠:٥٤ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٧ دی ۱۳۸٩
Comments نظرات () لینک دائم