از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

زندگی رویایی بیش نیست.....

این جمله رو بالای وبلاگ نوشتم.......خیلی شعر زیبا و ساده ایه.....چقدر زندگی و دنیا در نظر ما کوچیکه....خیلی کوچیک تر از اونیه که خیلی از آدمای پر مدعا فکرش رو میکنن.....همه چیزشون این دنیاست....ولی حق ندارن به حقوق هم تجاوز کنن...هیچ کس حق نداره به کسی زور بگه و حقش رو پایمال کنه...حتی اگه دنیا برای اون فرد بی ارزش باشه.

زندگی رویایی بیش نیست...

 

پارو بزن، پارو بزن قایقت را
به ارامی، در مسیر رودخانه
شاد و بی خیال
که زندگی رویایی بیش نیست.

 

پارو بزن، پارو بزن قایقت را
از میان فاضلاب های سمی
شاد و بی خیال
با لبخند.

 

پارو بزن، پارو بزن قایقت را
به ارامی، در مسیر رودخانه
و به مواد شیمیایی
که اب را به رنگ سبز در می اوردند، نگاه کن.

 

پارو بزن، پارو بزن قایقت را
از میان روغن های ریخته
شاد و بی خیال
(به راستی) خوش نمی گذرد؟

 

پارو بزن ، پارو بزن قایقت را
به ارامی، در مسیر لجن زار
و به ماهی های کوچک
که می میرند و روی اب شناور می شوند، نگاه کن.

 

پارو می زنیم ، پارو،پارو،پارو
شاد و بی خیال، از میان روغن های ریخته لاستیک های کهنه، مفتول های زنگ زده
قوطی های ابجو، ظرف های کیک
فنجان های پلاستیکی و ورقه های الومینیومی.

 

ما فقط پارو می زنیم، پارو می زنیم قایقمان را
به ارامی، از میان پلیدی ها.
و هیچ کس، هیچ کس، هیچ کس، هیچ کس
حتی ذره ای به این موضوع اهمیت نمی دهد.

 

پارو بزن، پارو بزن قایقت را
به ارامی ، در مسیر رودخانه
شاد و بی خیال
که زندگی رویایی بیش نیست.

 

 

(شل سیلور استاین)

 

 

نویسنده : : ۱٠:٤٢ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱٠ تیر ۱۳۸۸
Comments نظرات () لینک دائم