از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

باد ترانه ای میخواند.....

دلم تنگه برای همه اون روزها.....

همه روزهایی که نباید تکرارشون کرد...

دیشب نوایی بر سازی شدی ....نغمه ای در آواز شور.....رباعی بر کاغذ سفید.... رنگ بر بوم .........

همه چیز از تو بود و ...تو....همه چیز شدی...آنقدر که همه ترا نفس کشیدند...

راستی....درست همانجا که ایستاده بودیم....سبز , سبز , سبز است....

 

 

نویسنده : : ۱:٤٤ ‎ب.ظ ; شنبه ۱٥ امرداد ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم