از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

آکادمی موسیقی گوگوش

آکادمی موسیقی گوگوش این هفته با مشخص شدن برترین ها به کار خودش پایان داد.

متاسفانه به دلیل تجاوز به حریم شخصی ما توسط نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران که البته به نام مبارزه با تهاجم فرهنگی بود چند قسمت ابتدایی را از دست دادم و کامل در جریان رقابت نبودم.

دوستان در گوشه و کنار مطالبی رو در نقد این برنامه نوشتند..حرفای خوب و بد زیادی هم شنیدیم.

اما نکته ای که میخواستم به اون اشاره کنم نحوه بسیار جالب انتخاب نفرات برتر بود:

خوب همه بهتر از من میدونید که با شماره تلفنی تماس میگرفتید و به خواننده مورد علاقتون رای میدادین...به همین راحتی.

خیلی ها میگفتن که باید کارشناسا نظر بدن و مردم نمیتونن تشخیص درستی بدن...بعضی ها هم میگفتن این یعنی دموکراسی و خیلی چیزای دیگه.

بنده به شخصه با این شیوه رای گیری کاملا موافق بودم.

ببینید ما داریم در مورد موسیقی پاپ صحبت میکنیم..موسیقی مردمی و سرشار از زندگی روزمره و آهنگ زندگی و احوالات مردم...از پیچیدگی که در موسیقی های کلاسیک و اصیل و غیره...وجود داره خبری نیست(البته اون پیچیدگی هم بسیار با ارزش و با اهمیت است).

شاید اگر مسابقات خوانندگی اپرا و یا ردیف دستگاهی موسیقی ایران بود باید داوری به شکلی کاملا کارشناسانه میبود...اما موسیقی پاپ موسیقی است که همپا و همگام با خواسته های عامه مردم حرکت میکند(و کمتر به رعایت اصول هنری و علمی موسیقی پایبند است)....پس  باید خواننده ای هم که از همه نظر توجه مردم رو جلب کنه(تیپ,قیافه, لباس,احساس,روابط عمومی,و....) به عنوان نفر اول انتخاب بشه...

این به نظربنده  از ویژگی های موسیقی پاپ هست که خواننده توانا و شایسته ای که از کارشناسان این برنامه هم هستند به خوبی به آن آگاهند.

آقای خلعتبری هم از موزیسین های خوشنام و فهیم ایرانی هستند و به خوبی در این برنامه نکات رو میبینند و مطرح میکنند...ایشون چندی پیش در خارج از ایران رهبری گروه موسیقی "سیمرغ" به خوانندگی همایون شجریان رو بر عهده داشتند.

خلاصه کلام اینکه هر موسیقی با توجه ساختاری که داره باید مورد نقد قرار بگیره و موسیقی پاپ به دلیل اینکه به زندگی مردم عامی نزدیک تره باید داوری ها و قضاوت هایی عمومی تر و ساده تر و به دور از پیچیدگی داشته باشه.

نویسنده : : ۱٢:٤٥ ‎ب.ظ ; شنبه ٢۸ آبان ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم