از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

رویایی دلنشین

چرا نمیخوایهم با آغوشی باز از فرایند جهانی شدن استقبال کنیم..؟

چهانی شدن در اقتصاد...هنر...علم...فرهنگ....داشته ها و حتی نداشته هامون...!!

چه کسانی از جهانی شدن میترسند وچه کسانی جهانی شدن رو یک هدف والا و یک روند توسعه برای بشریت میدونن؟؟

همه باید یکی یکی به این سئوالها و سئوالهای از این دست در ذهنمون جواب بدیم.

مدرنیسم...پسا مدرن....پست مدرن...متحجر....واپسگرا....آوانگارد....آنارشیسم....سنت گرا...بومی....ملیت...ملی گرایی....و.....!!

این واژه ها رو چقدر میشناسیم؟

فرض کنید ما در یک قبیله زندگی کنیم و اصلا با جایی در ارتباط نباشیم...مسلما رسم و رسومی هم داریم که به علت عدم ارتباط با دیگران نمی توانیم بفهمیم که خوب است یا بد(شاید روش بهتری در زندگی دیگران پیدا کردیم)....برای مثال قبله ای در آفریقا است که همه میشناسیم و با لب های بشقابی خودشون معروفند...یا اون قبیله ای که گردن های زنان خودشون رو در حلقه های فلزی قرار میدهند.

این جوامع به علت دور بودن و رابطه نداشتن با سایرین اصلا فکر نمیکردن که شاید رسم و رسومی که از پدرانشان به ارث رسیده دارای اشکالی بوده.

پروسه جهانی شدن (اگر با دید مثبت بهش نگاه کنیم)شاید خیلی از این کج فهمی هایی که از گذشتگان به ارث بردیم رو اصلاح میکنه.

به عبارتی جهانی شدن به سمت یکی شدن فرهنگها پیش میره..نه به این معنی که فرهنگی مغلوب بشه و فرهنگی دیگر پیروز....به این معنی که توانایی های اجتماعی و محیطی افراد بیشتر شده و بهره وری بیشتری در زندگی و کار و حتی کسب دانش خواهند داشت.

ولی مخالفین(بنده از موافقین جهانی شدن هستم) مدام از دست رفتن فرهنگ و هویت و مشخصه های بومی یک کشور رو بسیار با ارزش میدونن و جهانی شدن رو توطئه استکبار و امپریالیسم و خیلی ایسم های دیگه...!!!

مطمئن باشید اگر رفتاری در فرهنگی نیکو و انسانی و به نفع بشریت باشه...هرگز در چرخه چهانی شدن حذف نخواهد شد(مثلا تحصیل دختران و یا تغییر در پوشش و رسیدن به یک شکل لباس تقریبا همسان).

کسانی که از جهانی شدن بیم دارند قطعا اهدافی را غیر از آن چیزی که بیان  میکنند در نظر دارند.ترسیدن از حذف شدن کامل یک فرهنگ به گمانم یکی از دروغهای بزرگ دوران ماست.

بنا به شرایط آب و هوایی و فیزیکی افراد یک منطقه حتما خرده رسوم و فرهنگی حفظ خواهد شد ولی قطعا از خرافات و مراسم بی فایده خبری نخواهد بود(البته در آینده).

در هر صورت در جهان امروز با این سرعت انتقال اطلاعات...جهانی شدن اجتناب ناپذیر است.

همانطور که در دنیایی موسیقی یک نوازنده سیتار..یک نوازنده ویولن و یک نوازنده سنتور  با هم خواهند نواخت و صدایی دانشین از موسیقی تلفیقی را به گوش میرسانند...جهانی شدن هم در در آینده نوایی تکامل یافته و جهانی تر و دلرباتر خواهد داشت...در این میان سازی از این ارکستر حذف می شود که توانایی کوک شدن و نواختن با ارکستر را ندارد.

کیهان کلهر(کمانچه-ایران) و شجاعت حسین خان(سیتار-هندوستان )

کنسرت بداهه نوازی مجموعه غزل(نیویورک)

پ ن: ولنتاین مبارک....ولنتاین هم یکی از مظاهر جهانی شدن است...سنت ها و رسوم مشترک بین همه اقوام

پ ن: این تحلیلی صرفا اجتماعی و فرهنگی  یک اقتصاد خوانده از جهانی شدن بود...به دور از نگرشهای سیاسی و اقتصادی

نویسنده : : ۱٢:٥٦ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٥ بهمن ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم