از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

تلخک

روزهایی که به اجبار لبخندی بر لب ندارند....و لبانی که به اجبار ترانه هایی را میخوانند که هرگز تا امروز نشنیده بودیم...!!

بوی چای و لیوان یک بار مصرف تمام خیابان را پر کرده ... حماقت و ریا و خودنمایی.

چه کسی برای چه چیزی کشته شد....؟

 

نویسنده : : ۱٢:۳٧ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢٩ آبان ۱۳٩۱
Comments نظرات () لینک دائم