از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

خود کفایی آب در غربال کردن است

دوستان خود کفایی شعاریست که در خیلی از کشورهای کمتر توسعه یافته در بین عوام طرفداران زیاد و در میان خواص منتقدین قابل توجهی دارد.

در ابتدا واژه خود کفایی یک اثر کوتاه مدت و موقت را در شنونده ایجاد میکند و راوی را یک فرشته نجات برای خود و جامعه میپندارد...و پس از مدتی با تقویت حس ناسونالسیتی و ایجاد تنفر و دشمنی با سایر ملل(عمدتا قدرتهای اقتصادی بزرگ) این تفکر را  در مردم بوجود میآورد که خوب...حالا درها رو میبندیم و هرچه بخواهیم خودمان تولید میکنیم...و تحلیلهایی اینچنین که ما تا وقتی نیاز نداشته باشیم نمیتوانیم تولید کنیم...مشکل اصلی ما باز بودن دربها بروی اجناس خارجی است...خودمان میتوانیم همه چیز تولید کنیم...اکع نفت نداشتین همه چی داشتیم(در مورد ممالک صاحب نفت) ....این خارجیا ما رو به این روز انداختن...و.....

خب....واژه خود کفایی به نظر این جانب یک توهم بیشتر نیست...توهمی پر هزینه که کشور رو فقر تر خواهد کرد.....طرفداران خود کفایی با یک نگاه گذرا به کتب مرجع دانشگاهی  درس اقتصاد بین الملل و بررسی اون مثال معروف گندم و پارچه در بریتانیا  متوجه خواهند شد که هر کشور به دلیل مسائل جغرافیایی،فرهنگی،سیاسی،نیروی انسانی و ....در بعضی محصولا نسبت به سایر کشورها مزیت مطلق و یا نسبی در تولید دارد که اگر سعی در تخصصی کردن تولدات خود در آن موارد خاص کند و سایر نیازها را از (مثلا)درآمد تولیدات تخصصی خود تهیه کند و به این شکل اقتصاد جهانی شکل میگیرد و کشور ها با حداکثر تخصص و توان تولیدی خود باعث بالا رفتن سطح رفاه عمومی جوامع خود و در نهاین رفاه کل کشور ها(مثلا کشورهای عضو WTO) خواهند شد.

خودکفایی هیچگاه محقق نخواهد شد....

یک مثال:

در شرکت خودرو سازی فورد  اندکی پس از  جنگ جهانی دوم مدیریت تصمیم میگیرد(در یک طرح آزمایشی) یک خودروی کاملا داخلی بسازد...از این رو تمامی مواد اولیه را در محوطه کار خانه مهیا میکنند حتی درخت کائوچو میکارند تا صمغ لازم را برای تهیه سقف اتومبیل بدست آورند(آن هم با آن شرایط خاص رشد درخت کائوچو)...خلاصه خودروی تولید با قیمتی بسیار بیشتر از خودرویی که مشترکا با استفاده از مزیت های جغرافیایی کشور های داری مواد اولیه،ساخته میشود و این یک درس بزرگ برای مدیریت آین شرکت و شرکتهای مشابه میشود....درسی که هنوز خیلی از کشور های درحال توسعه نمیدانند با نمیخواهند بدانند.

تولید آن هم با درهای بسته روییای شیرینیست که کاملا سیاسیت و اصلا توجیه اقتصادی ندارد...چرا که هیچ کس حاضر نیست برای یک کنسرو لوبیا در حالی که میتواند 10$ بپردازد آن را 25$بخرد و از گفتن شعار خودکفایی لذت ببرد...البته در کوتاه مدت ممکن است مطلوبیت فرد با شعار افزایش یابد ولی در بلند مدت چه طور....؟؟

معایت خودکفایی در بلند مدت:

1-دور شدن از تخصصی در تولیدات

2-از دست دادن توان رقابتی تولیدات داخلی در بازارهای خارجی

3-بسته بودن سیستم اقتصادی، سیاسی و  فرهنگی

4-عدم نوآوری و خلاقیت به دلیل عدم رقابت در بخش تولید

5-متفاوت شدن تولیدات با سلایق جامعه

6- بالارفتن هزینه تولید

7-کاهش بهره وری نیروی کار

8-آثار زیان بار زیست محیطی

9-کاهش سطح عمومی رفاه در جامعه

10-افزایش نرخ تورم

11-کاهش سرمایه گذاری داخلی و خارجی

12-افزایش شکاف تکنولوژی

و دلایل دیگر....که از آن میان میتوان به مسائل حقوق و هزینه های تطبیق مسائل حقوقی بین المللی با قوانین  داخلی اشاره کرد.

 

نویسنده : : ۱٢:٢٥ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۸ امرداد ۱۳۸۸
Comments نظرات () لینک دائم