از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

بلبلانیم که در موسم گل خاموشیم...

استاد شهناز نازنین...یادت تا همیشه در دل همه ما.

نغمه هایت همیشه زینت بخش روح و جان همه هنر دوستان.

امروز برادرم از تالار وحدت تماس گرفتند و صدای استاد شجریان عزیز به همراه نوای نی استاد موسوی گرامی را که در فراق استاد شهناز در مخالف سه گاه میخواندند را شنیدم( ارغنون ساز فلک...رهزن اهل هنر است....)

استاد شهناز نوازنده و نغمه پرداز بی بدیل تار و مهم تر از همه بداهه نواز بزرگی بود که به جرات بگویم اکثر کسانی که از ایشان تعریف میکنند حتی نمیتوانند چند مورد از ریزه کاری ها و خلاقیت ایشان را درک و توصیف کنند..ولی ایشان آنقدر بزرگ بودند که همه بی چون و چرا پذیرای نغمات و بداهه های ایشان بودند.

امیدوارم جوانان با استعداد و شاگردان مستقیم و غیر مستقیم ایشان در آینده بتوانند سبک استاد را ادامه بدهند و آفتاب موسیقی اصیل ایرانی را پر نور از گذشته بر آسمان ایران عزیز درخشان نمایند.

روحش شاد و نغمه سازش جاری.

 

 پ ن:

دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

سخن اهل دل است این و به جان بنیوشیم

نیست در کس کرم و وقت طرب می‌گذرد

چاره آن است که سجاده به می بفروشیم

خوش هواییست فرح بخش خدایا بفرست

نازنینی که به رویش می گلگون نوشیم

ارغنون ساز فلک رهزن اهل هنر است

چون از این غصه ننالیم و چرا نخروشیم

گل به جوش آمد و از می نزدیمش آبی

لاجرم ز آتش حرمان و هوس می‌جوشیم

می‌کشیم از قدح لاله شرابی موهوم

چشم بد دور که بی مطرب و می مدهوشیم

حافظ این حال عجب با که توان گفت که ما

بلبلانیم که در موسم گل خاموشیم

نویسنده : : ۱٠:٠٦ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۳٠ خرداد ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم