از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

نا کارآمدی در توسعه همه جانبه

با توجه به شرایط خوب اقتصادی و اجتماعی ایران عزیز و باور عمومی بر بهبود شرایط سیاسی در دولت آینده ،کارشناسان خوشبینانه ترین آینده را برای کشور ترسیم کردند.

به راستی تغییر در انیدشه تک تک مردم حاصل شده؟؟

مگر ما همین آدمهای دیروز نیستیم؟ همان تولید کننده...همان تاجر..و همان محقق و کارشناس..!

معجزه ای که نشده.....قیامتی هم اتفاق نیافتاده...!

پس همه چیز همان است و فقط انتظار بهبود شرایط را داریم..درسته؟

این مطلب علاوه بر آنکه با نشان میدهد که انتظارات روانی چقدر در اقتصاد و بازار موثر و مهم است...این مهم را یاداور میشود که:

چه کسی موتور توسعه را به حرکت در خواهد آورد....غیر از خود این مردم.

باور عمومی بر کاهش سطح تورم و روزهای روش و خوب اقتصادی است....مگر برای توسعه و رفاه امروزی که کشور های صنعتی دارند...در مسیر آسان و پر زرق و برقی پا گذاشتند...آنها بسیار سختی و قناعت و همت و هرچیزی که فکر کنید را با هم داشتند.

در مسیر توسعه مدیریت یک عامل مهم است اما به همان میزان نیروی کار و روحیه توسعه و پیشرفت حاکم بر نیروی کار مهم است.

باز هم باید منتظر آینده بود.

 

 

پ ن:واقعا دولت نهم و دهم زیان جبران ناپذیروی بر اقتصاد ایران وارد کرد

پ ن: البته  طرح مسکن مهر و هدفمندی یارانه ها معدود نقاط روشن کارنامه اقتصادی دولت بود.

پ ن: در هر صورت خوشحالم که حداقل تا چهار سال آینده خبری از اصحاب اصولگرا در هیات ریاست جمهوری نیست.

نویسنده : : ٢:۱۱ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱٦ تیر ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم