از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

برای ایران... و برای زمین.

میراث گذشتگان در همه جای جهان گرامی،قابل احترام و یا حتی مقدس نیز است...در سرزمین مقدس پرور و تقدس گرای ما که بیشتر و بیشتر...تا جای که جان مخالفان را گاه کم ارزش تر از اعتقادات و میراث و نیاکانمان میدانیم.

همه گذشته دیگر نیست...تنها اثری است که از ما هم میماند...تنها خاطره ای است که ما هم خواهیم داشت.

میراث زنده ایران همه کوه ها و جنگلها و درختان و آسمان و همه جانداران این سرزمین است....آسمانی که شبی به زحمت میتوان کورسوی ستاره ای را در آن دید....درختانی که تشنه آب چشمه ها و رودهایی هستند که پشت سد به انتظار تولید برق و هدایت به سمت زمین های کشاورزی هستند...!

آهویی که اگر از دست شکارچی جان به در برد و با خودرویی تصادم نکند....آیا علفی برای خوردن دارد....یوزپلنگی که اگر از دست شکارچیان پوست و گله داران در امان باشد آهویی در دست برای شکارش نگذاشته ایم....و گرگی که وقتی به دنبال سهمش از  همه طبیعتی که از او گرفته ایم به کنار روستایی می آید...جانش را میگیریم...!!

همه اینها میراث ایران است...همه اینها میراث جهان است همه اینها بخشی از هستی و تکامل است...حاصل میلیونها سال تکامل و اصلاح و گردش روزگار...

لذت زندگی در بودن همه اینهاست.....میراث گرانبها و خاطره ماندگار ما در بودن همه اینهاست.

نویسنده : : ۳:۱٥ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱٢ آذر ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم