از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

آن دم غنیمت است....

تنها حسرتی که در زندگی خواهد ماند :

لحظاتی است که می توانستی مضرابی به ساز بزنی و نزدی....

نغمه هایست که در سر داشتی و ساز نکردی....

و طنین صدایی بود که نشنیدی....

نویسنده : : ۸:۱٦ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱۱ فروردین ۱۳٩۳
Comments نظرات () لینک دائم