از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

باقی ایام..

دلمان تنگ میشود گاهی..

برای  همه روزهای خوب با هم بودن

اجراهای زیادی رو تجربه کردم و با گروههای مختلفی افتخار همکاری داشتم

اما یکی از لذت بخش ترینشان کنسرت" ایران خوانی" با دوستان عزیزم در گروه"سرمه" بود که چند ماه پیش و در اسفند 1392 برگزار شد...این کنسرت به عبارتی آخرین روزهای حیات  مادرم و آخرین باری بود که مادرم در میان جمعیت بودند.

و از این جهت این اجرا برای من جاودانه شد...لحظه به لحظه و نت به نت.

در این اجرا برای وطن خواندیم و در طول مدت کنسرت همه بیشتر به یاد وطن بودیم  و به ایرانی بودنمان بیشتر اندیشیدیم.

امید که در روزهای نزدیک باز هم شانس حضور در صحنه و اجرای موسیقی رو داشته باشیم...

خلاصه که" خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد" و گر نه باقی ایام....همان است که بوده..و خواهد بود

نویسنده : : ۸:٤٧ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٤ شهریور ۱۳٩۳
Comments نظرات () لینک دائم