از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

به کجا می برد این پاییز ما را....!

بعد از این همه کش و قوص...به کجا میرسیم.؟

نه حاضرم برای توقف مذاکرات انرژی بگذارم و نه برای به نتیجه رسیدنش.

خلاصه که....کار هر بز نیست خرمن کوفتن...آره اینطوری بهتره.

حداقلش بعدا حسرت و افسون و پشیمانی در کار نیست....در نیرنگ بازی خیلی از زمانه عقب ترم...خیلی.

نویسنده : : ٢:٥٩ ‎ب.ظ ; شنبه ۸ آذر ۱۳٩۳
Comments نظرات () لینک دائم