از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

که یار مسته و گوشش به گریه های مو نیست.....

یقین درم اثر امشو به های های مو نیست

که یار مسته و گوشش به گریه های مو نیست

خداخدا چه ثمر ای موذنا کامشو

خداخدای شمایه  خداخدای مو نیست

نمود خونمه پامال و خونبهامه نداد

زدم چو بردمنش دست گفت پای مو نیست

بریز خونمه با دست نازنین خودت

چره که بهتر از ایی هیچه خونبهای مو نیست

بهار اگر امشو صدبار بمیرم از غم دوست

به جرم عشق و محبت هنوز جزای مو نیست.

دوازده روز از درگذشت استاد عزیز،پرویز مشکاتیان میگذره....و همش صدای استاد تو گوشمه که میخوند...."بهار اگر صد بار بمیرم از غم دوست  به جرم عشق و محبت هنوز جرای مو نیست"

این شعر زیبای ملک الشعرای بهار که به زمان محلی خراسانی گفته شده رو استاد در آخرین آثار خودشون یعنی آلبوم تمنا منتشر کزدن...با همراهی تنبک فرزندشان آیین مشکاتیان...خیلی شعر رون و پر سوزیه...به جرات میتونم بگم که آلبوم تمنا قوی ترین کار شادروان استاد مشکاتیان بود....قطعات آوازی با صلابت و ظرافت بی نظیری در این آلبوم اجرا شده اند....این آلبوم رو مقایسه بکنید با مثلا اجرای آستان جانان...واقعا استاد در این چند سال بسیار تغیر کرده اند و مضراب ها بسیار پر بار تر و هوشمندا نه تر شده اند....حتما این آلبوم رو تهیه کنید و بشنوید..البته من کمی از این آلبوم رو برای شما میزارم.

روحت قرین رحمت و عشق باد

 

بشنوید:

http://tarabestan.com/files/music/others/meshkatian-sherkhani.mp3

نویسنده : : ۳:۳٤ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۱ مهر ۱۳۸۸
Comments نظرات () لینک دائم