از سنگ تا الماس

خوشا روزگاری که به خنیاگری میگذرد....

منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن....

دیشب آواز های قدیمی رو مرور میکردم....شادروان آقبال آذر،طاهر زاده،قمرالملوک وزیری،تاج اصفهانی و رضاقلی میرزا ظلی(١٢٨۵-٢٣بهمن١٣٢۴)....عجب صدایی دارند....هیچ چیز برای من لذت بخش تر از شنیدن آواز نیست....آواز اگر درست و صحیح اجرا شود و نوازنده چیره دستی هم همراه باشد....دیگر هیچ چیز کم نیست...

آرزو داشتم اگر میشد یک درآمد همایون یا سه گاه رو میشد با استاد ظلی همراهی میکردم....(هر چند صدای ایشان کجا و ساز ما کجا)...ولی همیشه  فکر میکنم که میتونستم بهترین جواب آواز  رو داشته باشم ...خلاصه ما در خیال خود با نوای گذشتگان مینوازیم و همراه یم....

رضا قلی میرزا ظلی در ٣٩ سالگی و بر اثر بیماری سل دار فانی را وداع گفت..درحالی که روزهای آخر عمر بنا به در خواست پزشکان از خواندن منع شده بود....

امروز خبر مرگ یک رجل سیاسی را شنیدم....هیچ احساسی خاصی از مرگ این انسان به من دست نداد......واقعا بعد از مرگ همه حقایق برای ما روشن میشود.؟...چند نفر از رفتگان حاضرند در صورت بازگشت مسیر زندگیشان را عوض کنند....؟؟

چقدر زندگی ها متفاوت است.....وقتی من به دنیا آمدم بیش از ٣۵ سال بود که استاد ظلی از این جهان رخت بر بسته بود......ولی من دارم از هنر ایشان لذت میبرم و مست نوای آسمانیش میشوم.....

بشنوید، صدای ماندگار شادروان رضا قلی میرزا ظلی:

http://parsaspace.com/download.aspx?file=zelli/bayat%20e%20tork.mp3&username=musighiirani

http://parsaspace.com/download.aspx?file=zelli/shour.mp3&username=musighiirani

http://parsaspace.com/download.aspx?file=zelli/esfahan.mp3&username=musighiirani

 

 

نویسنده : : ۱:٥٠ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢ آذر ۱۳۸۸
Comments نظرات () لینک دائم