سرکاری....

جسم در روند ترمیم ناپذیر روزانه ی خود ، همواره به سوی مرگ پیش می تازد وسرانجام اصل تضاد ، در گریز ما هرانه ای که امیدنام دارد نمایان می شود.   (افسانه ی سیزیف)

واقعا چند روز میشه بدون عشق،امید،،آرزو،رضایت و.... زندگی کرد..؟

همه این چیزایی که گفتم تصور ماست....عینی نیست...و فقط ما اون رو حس میکنیم....میتونیم تصوری از عشق و امید و .... رو برای دیگران تعریف کنیم و هر کسی تعریف خودش رو داره......پس با چیزی که درونمون تعریف میکنیم زندگی میکنیم....یعنی هر تعریفی میتونیم داشته باشیم....یعنی حتی میتونیم خودمون رو هم ...سر کار بزاریم...!!!

/ 9 نظر / 15 بازدید
دنیا

دقیقا ...با شما موافقم... و من کمی فرا تر میروم: همه آنچه که حتی به چشم می بینیم و عینی ست ، چیزی جز محصول نگرش ما نیست![تعجب] یعنی ما نه تنها این قدرت رو داریم که در مفاهیم انتزاعی به قول شما "خودمون رو سر کار بذاریم" بلکه آن چنان قدرتی داریم که حتی واقعیت های عینی رو هم به گونه ای دیگر تعریف کنیم ...و گاهی آنچنان قدرتمندتر که دید خود را به دیگران القا کنیم ... و این حاصل قطره ای از قدرت آفرینندگی اوست[فرشته] عکسی که گذاشتید مثله همیشه به جاست...ممنون[گل]

دریا

میبریم بار گران از دل صبح تا سرشب به چه دل باید بست به کدامین نوید به کدامین سروش این واژه ها که شما بکار بردید احساسی هستند نه از جنس مادی . تمامی مادیات فنا پذیرند حتی جسم همانطور که اشاره فرمودید، ولی می شه با ورزش شاداب وسلامت نگهش داشت البته روندزوال رو کندتر کرد ولی دل میتونه همیشه جوان بمونه وهیچ وقت زوال نپذیره تا وقتی که بخواهیم با این واژه های زیبا معنایش کنیم...هنر عشق ورزیدن بدون هیچ طلبی وامید به آینده ای روشن با توکل به اون که همه وجود ماازاوست دوم اینکه آن که خودش رو سرکار میزاره درواقع توهم پرداز یا رویا پردازه که کارش بیهوده است ،البته برای فرار از واقعیت های زندگی این روزا خیلی ها بامواد مخدر اینکار رو میکنن واینقدر براشون لذت بخشه که هیچ واژ دیگری رو نمیتونن جایگزین اون کنن ...ببخشید توضیحش زیاده و جاش شاید اینجا نباشه

دریا

راستی یادم رفت بگم عکسی که گذاشتید فوق العاده است استادوواقعا"تداعی زندگی ما آدمهاست که برای زنده بودن تارهای وجودمون به همین لطافت تارهای عنکبوت چسبیده به این دنیا ودوامی نداره .....

کاغذ A4

تازگیا گیر دادین به بدیهیات[زبان] ولی خب می تونم در جواب سوالتون بگم ... حتی یک ثانیه هم نمی شه بدونشون زندگی کرد ...

لولی بربت زن

سلام! آقا مخالفم در حد المپیک!!!! چرا اگر یه پدیده ای متافیزیکی باشه(یعنی از حدود و ثغور دنیای ماده یکمی اونطرفتر باشه) ما میخوایم منکرش بشیم. اتفاقا من فکر میکنم عالم ماده انعکاسی "ضعیف" از عالم معناست! همین "امید" و "آروز"... چطور میتونین بگین "تصور ماست" و "عینی نیست"؟؟؟؟ فقط به این دلیل که نمیشه با ترازو وزنش کرد؟؟؟ فقط به این دلیل که نمیشه با متر طولش رو اندازه گرفت؟؟؟ جمله"فقط ما اون رو حس میکنیم" رو تائید حرف خودت نوشتی یا در ردش؟!؟!؟!؟؟!! اگر "چیزی"وجود نداشته باشه پس چطور "حسش" ممیکنی؟!!؟اگر صرفا یه پدیده مالیخولیایی باشه پس تو داری چی رو "حس" میکنی؟!؟!؟

(m.j)

و به قول نصرت رحمانی عشق کثیفترین قرارداد است[گل] به من چه تصور عینیه نصرته[شرمنده]

مینا

بدترین چیز همینه که آدم به خودش دروغ بگه . بدون عشق و امید و آرزو فقط میشه روزگار رو سپری کرد . زندگی نیست . هر کسی از عشق و محبت و امید تعریفی داره . ولی همیشه ادمها با امید زنده هستن . امید به ادامه زندگی امید به فردای بهتر . یه وقتهایی ادم باید به شدت برای چیزی که میخواد مبارزه کنه . و زندگی همیشه مبارزه ست . و فکر میکنم آدم به هر چی بخواد میتونه برسه . یا حداقل نزدیک بشه . عکس گویایی انتخاب کردین . خودش حرف میزنه . [لبخند]

اردیبهشت

هر کسی تعریفی از خودش داره و اون تعریف ، که می تونه حتی یک جمله باشه ، به تمام کارهاش خط و جهت می ده . مثلاً تعریف من از خودم اینه : "امکان نداره که نتونم کاری رو انجام بدم مگر اینکه خودم نخوام که انجامش بدم "