آیا به انتهای هنر رسیدیم....؟؟

این چند وقته خیلی این جمله رو میشنوم که ..."ای بابا...سنتور ایران یتیم شد.."

کاملا مخالف این نوع نگرش به هنر هستم که همه هنر رو در یک فرد خلاصه کنند و با فقدانش آیه یاس بخونن و  واویلا کنن...که چی...؟ همه چی تموم شد و دیگر مادر فلک همچو تو(استاد پایور) نمیتواند بزاید....!!

اصلا به این فکر کردین که استاد پایور وقتی استاد خودشون(ابوالحسن خان صبا) رو از دست میدهند...چند سالشون بوده...؟؟ پایور اون موقع ٢۵ سال داشتن....آره ایشون متولد ١٣١١ هستن و فوت استاد صبا ١٣٣۶....استاد پایور هم از ١٧-١٨ سالگی شروع به مشق سنتور میکنند.....این یاس و نا امیدی فقط در موسیقی نیست بلکه در ادبیات و هنر و ورزش و سیاست و .... ما هم خیلی نقش پر رنگی داره...تکیه بیش از حد به شخص....باور کنید همه شاگردان استاد پایور(که به حق پدر سنتور نوازی نوین در ایران است)...نوازنده های بسیار ماهر و با سوادی هستند...ولی هیچکدام تا حالا کار ماندگار و مهمی از خودشون ارائه نکردن....آقایان ثابت ، سینکی ،برادران آذر مینا،و...خانم اطرایی،اصلانی(دهلوی)،مینا افتاده و ....هم کاری جز اجرای قطعات مرحوم پایور به شکلی کاملا کپی شده انجام ندادن.....

در این میان فقط میشه به آقای سامان ضرابی(خواهر زاده استاد) اشاره کرد که با وجود اینکه از نظر سنی از تمامی این عزیزان کوچک تر هستند(متولد ١٣۵٣)، واقعا در فکر تغییر این سیستم و ارائه روش های نو در آموزش هستند....حدود ٢ ماه قبل از فوت استاد پایور صحبتی داشتم با آقای ضرابی در مورد همین تکرار ها و تکیه کردن ها به شخص و اینکه چه میشود که شاگردان تا ابد زیر سایه استاد میمانند......

سلمان ضرابی

در زمینه آموزش یک کتاب از ایشان به طبع رسیده که در آن توانسته اند برای اولین بار قطعات درویش خان(نوازنده تار در دوره قاجار) را برای سنتور تنظیم کنند وکتاب مکمل و خوبیست برای هنرجویان سنتور که بتواند قطعات تار را با مضراب صحیح بنوازند،و نکته دیگر اینکه اجرای همه قطعات به صورت صوتی هم با همراهی تنبک سیامک بنایی روانه بازار شده که کار آموزش را کامل تر میکند....سامان ضرابی چند کار دیگر از این دست در مرحله تنظیم و ضبط دارند که  در مراحل تولید هستند و نمیتوان از آنها نامی برد...

خلاصه بحث اینکه...بالاخره اساتید در هر زمینه هنری  از میان ما میروند....

ولی هنر همچنان ادامه دارد و هیچگاه به انتهای آن نخواهیم رسید

استاد پایور همیشه در یاد ما خواهند بود

انتشارات ماهور

پ ن : سامان ضرابی استاد بنده هستند و من در محضرشون آموزش میبینم...ولی این مسئله باعث نمیشه که در نقد ایشون چشم بسته عمل کنم...واقعا ایشون یک موزیسین فهمیده و به دور از تعصب و تقلید هستند

/ 9 نظر / 7 بازدید
علی سلیمی

سلام. مطلب جالبی بود. ولی من یکی رو میشناسم که فوق العاده سنتور می زنه و افتخار می کنم که یکی از بهترین دوستان من هست. واقعا نمی خوام بیخودی تعریف کنم و نوشابه باز کنم این یه حقیقتی که میگم اون کسی نیست جز خودت.

سحر

درود بر اسماعیل عزیز...باهاتون موافقم...ولی بعضی آدمها دیگه تکرار نمی شن...[گل]

دریا

وای دلم برای سنتور زدن استادم خیلی تنگ شده[رویا]

نرده ها

سلام. ای بابا تا شما هستی سنتور ایران یتیم که نمیشه هیچ... صاحب تیم هم میشه.

مینا

شاید حالا که سنتور ایران یتیم شده دیگران که همه اداعای خدای توی سنتور میکنن و هیچ کدوم هم دیگیری رو قبول نداره یه تکونی به خودشون بدن . همه فقط ادعا دارن ولی جز استاد پایور کی کتاب آموزشی درست و حسابی داره ؟ متاسفانه هیچ تلاشی برای پیشرفت سنتور نکردن. و تنها هنرشان اجرای قطعات قدیمی است .

مینا

یکی از مشکلات اینه که بعضی از سنتور نوازان ماهر حاظر نیستند که حتی نت بیرون بدهند . گویی تصور میکنند که همیشه جاودان هستند . یا میترسند کسی بهتر از خودشان بوجود آید . نه خودشان کار جدید میدهند و نه موجب پیشرفت میشوند . پسر پشنگ هم که مدتی قبل یه آلبوم داد بیرون به نظر من کپی کارهای اردوان بود . ایده جدیدی ندیدم .

مینا

سعی میکنم خوش بین باشم . ولی ما سالهای ساله که با این امیدها زندگی کردیم . و امیدوارم که این کامکار تازه کار مثل بقیه نشه که دوتا آلبوم بده بیرون و ناپدید بشه . درسته . منظور من هم این نبود که همه باید سبک داشته باشند . ولی حتی خود اردوان هم که سبک داره الان دیگه متوقف شده . نمیدونم دیگه ایده ای برای آهنگسازی نداره . یا مشکلات شخصی . راستی به نظر شما چرا خیلی از بزرگان موسیقی ما معتاد میشن ؟ حتی در حدی که نمیتونن دیگه ساز بزنن ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

دریا

مینا جان باید قبول کنی که وقتی ساز میزنی به یک حس خاصی نیاز داری تا به اون زیبایی روحانی وآرامش برسی خوب حالا وقتی متاهل باشید وبا هزارویک مشکلات زندگی و نق زدن بچه ها و همسر و...که همدلت هم نباشه دیگه عمرا"بتونی حس بگیری نتیجه اخلاقی باید یچیزی بزنی که فکرت رو آزاد کنه و بتونی حس بگیری اینجاست که مجبوری بری سمت مواد مخدر که از خود بی خودت کنه حالا اینجارو داشته باش که پس از گرفتار شدن کم کم سلولهای مغز از کار میافتن وباقی قضایا ... نتیجه اخلاقی :هیچ وقت به این چیزا فکرهم نکن آره عزیزم[چشمک]

مینا

من معتاد نیستم ولی هنرمندان معتاد رو هم دوست دارم با این جمله یاد یه جمله معروف افتادم : من ورزشکار نیستم ولی ورزشکارها را دوست دارم . [چشمک]