دریای بی پایان....

اوایل که موسیقی رو شروع کرده بودم......فکر میکردم بلاخره یک روز میتونم انتهای مسیر رو ببینم......فکر میکردم دیگه تا کی آهنگ سازها میتونن آهنگ جدید بسازن و ......

یادمه یک جا خوندم که کسی از شادروان" استاد فرامرز پایور" پرسیده بودن که انتهای موسیقی کجاست؟

ایشون فرمودند:" که موسیقی مثل یک دریای بی پایان است...و بنده این همه سال کار کردم هنوز قطره ای از این دریا هم نشده است...."

مفهوم عمیقی که در گفته های استاد بود رو من ذره ذره درک میکردم و میکنم....همین طور که پیش میره......جلوه هایی نمایان میشه که هرکدومش فقط دریست رو به دنیایی جدید.....در مورد سایر هنرها هم حتما چنین چیزی وجود داره.....

مدتیه برای تنوع و آشنایی بیشتر با سایر سلیقه های موسیقی...آموزش" گیتار" رو نزد یکی از دوستانم شروع کردم.....فضایی کاملا متفاوت و البته دوست داشتنی از آکورد ها و گام های موسیقی به اصطلاح غربی.....با اینکه وقت تمرین خیلی کم دارم.....ولی همین تمرین ها و فراگیری های مختصر....دریچه های جدیدی رو در ذهنم باز میکنه.....جلوه ای از اون دریای بی پایان.....

یه کم یاد گیری برام سخت تر شده(اون قسمتی که به تمرین مربوط میشه) تو دوره راهنمایی یادمه بعضی روزا تا ۶-٧ ساعت هم ساز میزدم...ولی حالا...خیلی سخته که بتونم ٢ ساعت تمرین کنم......نواختن  میشه.....ولی تمرین انفرادی حوصله بیشتری میخواد....

 دریا بی پایان است و ما هم مشتاق دریافتن بیشتر از این دریا....دریایی که مثل همه دریا ها....می تونه تو رو تو خودش غرق کنه.....و هر جا رو که نگاه کنی...فقط دریا رو ببینی......

بشنوید: قطعه دریا- تکنوازی سنتور از اردوان کامکارhttp://www.mediafire.com/?tjuzi3dyjtn

 

/ 7 نظر / 2 بازدید
دریا(دریای شرقی)

به دريا بنگرم دريا ته بينم به صحرا بنگرم صحرا ته بينم به هر جا بنگرم كوه و در و دشت نشان از قامت رعنا ته بينم **** يكي درد و يكي درمون پسنده يكي وصل و يكي هجران پسنده مو از درمون و درد و وصل و هجرون پسندم آنچه را جانون پسنده بابا طاهر عریان ممنون از قطعه زیبایی که گذاشتید[گل]

وحید زایری

سلام یکی از کارهایی که من خیلی دوست دارم , قطعه ماهی برای سال نو کار همین جناب کامکاره . موفق باشید .

ماهی تنگ بلور

خوب لازم نیست خودتو تو این دریا غرق کنی،شاید همین که یه کم تنتو خیس کنی هم کافی باشه[گل]

آواز بی صدا

بابا اراده.................[لبخند]

مینا

موافقم توی موسیقی هرچه که جلو بری هم عطش یادگیری بیشتر میشه و هم حس میکنی چقدر هنوز باید یاد بگیری . اصلا انتها نداره . یه زمان آرزوم این بود که دریا رو بزنم . آقای مرادفر میگفت اگه روزی 5 ساعت تمرین کنم میتونم بزنم . من هم همین کار رو میکردم اونوقتها ولی هنوز دریا رو نزدم . نمیدونم میتونم یا نه چون تا حالا سعی نکردم .

مريم (به تماشاي آبهاي سپيد)

به نظرم مسير آموزش توهر گرايشي همينجوريه! وقتي تازه كاري چيزاي بيشتري براي ياد گرفتن وجود داره ... قدمهاي پيشرفت هم بلند تر برداشته مي شه! ولي هر چي جلوتر مي ري و بيشتر با جزئيات اون فن و يا هنر آشنا مي شي، بيشتر احساس مي كني كه هيچي بلد نيستي! به قول يكي از دوستان:" زور زندگي زيادتر از ماست!"