تو به صد نغمه زبان بودی و دلها همه گوش...

روز چهار شنبه برای خرید سازی به میدان بهارستان و ساز فروشی عارف رفته بودم.

بعد از تهیه ساز حوالی ساعت2:45 بود که جلوی تابلوی خیابان ظهیر السلام رسیدم و یاد موزه استاد ابوالحسن صبا(1281-1336) افتادم ... از آخرین باری که رفته بودم تقریبا 10 سال میگذشت(1380).

سالروز وفات استاد صبا هم 29 اذرماه بود و خواستم که خاطره ای تازه کنم و دوباره سازهای استاد رو از نزدیک ببینم...

موزه صبا در مساحتی حدود 230 متر مربع در خیابان ظهیر اسلام است..خانه ای که استاد صبا خودشان ساخته اند و در همان منزل هم شاگردان بزرگی مثل فرامرز پایور و علی تجویدی و حسن کسایی و خیلی از بزرگان دیگر رو تعلیم دادن.

متاسفانه از سال 1381 این موزه برای باز سازی تعطیل شد و  حدود 8 سال به خاطر بودجه ای در حد 120 میلیون تومان بروی بازدید کنندگان بسته بود...حتی در همین سالها فسمتی از دیواره منزل ریزش کرد و تعدادی از سازهای موزه آسیب دیدند.

خلاصه حدود ساعت 3:00 بود که رسیدم درب موزه و دیدم تعطیله...از کسبه پرسیدم گفتند که تا ساعت 2:00 موزه باز است...روزهای پنج شنبه و جمعه هم تعطیل است....به نظر من که زمان بندی خیلی بدی برای بازدید از این موزه در نظر گرفتن.

یادمه اولین بار قطعه "گفتگو" که با دونوازی استاد پایور و استادصبا ضبط شده رو در حال بازدید از موزه صبا شنیدم که در ابتدای اون هم خود استاد صبا قطعه و سازنده رو معرفی میکنه...نمیدونید اون روز چه حسی داشتم...سال 1378 بود و همراه دوست گرامی سجاد پورقناد به بازدید موزه رفته بودیم.

امیدوارم در آینده  از طرف مسئولان(که قطعا تحصصی هم در این زمینه ندارند)ساعت مناسب تری  برای بازدید از اماکن فرهنگی در نظر گرفته شود.

 

بشنوید:چهار مضراب ماهور -آهنگساز:درویش خان- نوازنده سه تار:ابوالحسن صبا

http://www.4shared.com/audio/RG-9if1p/_____-______.html

پ ن: عنوان مطلب بر گرفته از شعری که شهریاربعد از مرگ استاد صبا سروده اند بود با این مطلع

ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدی

                                                      چه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی

 

 

/ 7 نظر / 31 بازدید
پیمان لهراسبی

بسیار زیبا؛ باز هم معرفت به خرج دادید که رفتید؛ من سال پیش رفتم متاسفانه نسبت به دهه ی شصت شمسی خیلی تغییر کرده ولی همیشن هم غنیمته پاینده باشید

ماهی

خیلی سازتون با حکومت کوکه براتون موزه هم میسازن.....چه توقع ها دارن ملت[چشمک][زبان]یادشون گرامی[قلب]

مینا

موزه صبا واقعا زیباست.من خیلی سال پیش رفتم.یه جورایی حس خیلی خوبی به آدم میده . تو این مملکت که این چیزها اهمیت نداره . احتمالا تا چند سال دیگه مثل سنگها و ستونهای تخت جمشید یه قسمتهاییش رو میفروشن !!!!!!!!!!!!!!!!!!

الی

دوست گرامی سلام. خدایش بیامرزد یاد و خاطر ایشان گرامی[گل]

نهال

از موسیقی چیز زیادی نمی دانم و لذتم از بعضی از قطعات موسیقی سنتی در حد یک مخاطب کاملا عام است. اما این سبب نمی شود که از برخوردی چنین غیر تخصصی و کوته نظرانه با یکی از بزرگترین بخش های فرهنگ کشور دلم نگیرد. طفلک شما که حتما خیلی بیش از من و امثال من آشفته خاطر و نگران می شوید.

وحید زایری

سلام استاد عزیز افتخاری است که پس از مدتی باز چشمم به جمال وبلاگتان منور شد . اگر ایناها که کلا با تاریخ باستان و موسیقی اصیل و ... مخالفند ، بیش از این حرمت تخت جمشید و یادگاران هنر ایران را نگاه می داشتند ، جای تعجب بود . طالبان هم ده ها اثر هنری و تاریخی کشورش را به نابودی کشاند .

خردبان

صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار. بزرگوار به هرسو مینگریم خرابتر از سوی دگر است!!,مگر استادی چون صبا, با آن منش و بزرگواری در اخلاق و چیره دستی در انواع سازها,پیدا میشود؟! سالها باید که تا از لطف حق پیدا شود بایزیدی در خراسان,یا اویسی در قرن. واقعا که ادیبان و بزرگان رفته درخاک خوب ره روانی دارند!!!!!!!!!!