گر توانستمی آن باشم که دلخواه من است....

ای کاش آب بودم

گر می شد آن باشی که خود می خواهی. ـ

آدمی بودن

                حسرتا !

                          مشکلی ست در مرز نا ممکن.نمی بینی؟

ای کاش آب بودم ـ به خود می گویم ـ

نهالی نازک به درختی گشن رساندن را

                                   ( تا به زخم تبر بر خاک اش افکنند در آتش سوختن را؟)

یا نشای سست کاجی را سرسبزی ی جاودانه بخشیدن

یا به سیراب کردن لب تشنه ئی

رضایت خاطری احساس کردن!

می دانم می دانم می دانم

با این همه کاش ای کاش آب می بودم

گر توانستمی آن باشم که دل خواه من است.

آه

کاش هنوز

                به بی خبری

                                 قطره ئی بودم پاک

از نم باری

                به کوه پایه ئی

نه در اقیانوس کشاکش بی داد

سرگشته موج بی مایه ئی.

                                                          (احمد شاملو)

تقدیم به دوست بسیار گرامی ( ع- امیری)

/ 7 نظر / 3 بازدید
ستاره

گر توانستمی آن باشم که دل خواه من است

سونیا

ممنونم دوست من از لطفتون..آرزوی بهترینها رو براتون دارم[گل]

سحر

وای شاملو معرکه هست.... من دوست داشتم درخت باشم اسماعیل ... تو دوست داشتی چی باشی؟

نجمه

سلام یه وقتی یه دوستی این شعر رو واسم خوند و خودش موقع خوندن تو خلسه بود. حالا طنین صداش اومد تو گوشم خوش باشی

مینا(دست نوشته های خیال)

شاملو حرف نداره . چند روز قبل منزل یکی از دوستان بودم از در و دیوار اتقش شاملو میبارید . هر طرف یا عکسش بود و یا یکی از اشعارش . اتفاقا همین شعری رو که شما گذاشتی هم با خط بسیار زیبا به دیوار زده بود . این قشمتش رو که میگه : ای کاش آب بودم گر می شد آن باشی که خود می خواهی. ـ آدمی بودن حسرتا ! مشکلی ست در مرز نا ممکن.نمی بینی؟