نهمین مجلس

نمی خوام در مورد نماینده اصلح...یا شورای نگهبان...و تحریم و یا تشویق انتخابات صحبت کنم.

می خوام از چیزی بگم که برای من مهمتر از همه اینهاست:

خود " مجلس"

ببینید...افراد فعال و شاخص در یک جامعه (که هر فردی که بخواد میتونه وارد این دسته بشه) در رشته های مختلفی هستند...از هنر و فرهنگ بگیر..تا صنعت و کشاورزی و سیاست...

پس سیاست فقط یک فسمت از افرادی رو که فعالتر و شاخص تر از باقی هستند در بر میگیره....یعنی حتما نباید یک ورزشکار و یا یم موسیقی دان سیاست مدار هم باشه.

چه طور میشه مجلسی بالغ بر 300 نفر  رو انتخاب کنیم..که همه این افراد سیاسی باشند....!!

یادمه اواین چهره غیر سیاسی که به مجلس رفت آقای افخمی (کارگردان) بود....شاید هم قبل تر از ایشون کسی بوده.

مجلس کار چیه؟ در یک کلام خانه ملت و اینکه تصمیماتی برای بهتر شدن زندگی مردم و بهبود روند قانونی حقوق شهروندان و در پاره ای موارد هم مسائل خارجی...که البته آن هم به نفع و برای ملت.

چرا نباید یک زن خانه دار...یک کاسب محترم و مورد اعتماد مردم....یک مامور راهنمایی رانندگی خوش نام....یک هنرمند محبوب و یا یک معلم خوش نام...وارد این مجلس بشه..؟

شاید این افراد بتونن چهره خشک و سیاسی مجلس رو تعییر بدهند.

امروز تمامی نماینده های ما...سر بلند از ازمون های سیاسی گشذته بیرون آمدند(البته به نوشته بروشور های تبلیغاتی شون)...خب که چی؟...مگه مجلس عرصه جنگ و اشوب و این چیزیاست؟

رئیس جمهور طرحی میده....خود نماینده ها طرحی میدن...و به مجلس میاد و نماینده های مردم با سلیقه های مختلف و افکار متفاوت که از دل جامعهاومده تشخیص میدن که کدوم برای مردم بهتره...!!

این دیگه دید سیاسی میخواد؟...پس وزارت خارجه و داخله و قوه فلان و بهمان  برای چیه؟

"مهم ارتباط مجلس با طبقه حاکم نیست..مهمتر ارتباط مجلس با مردم است"

این روند سیاسی شدن ...که داره به همه امور سرایت میکنه..از هنر فرمایشی بگیر تا اموزش و پرورش و حتی عبادت فرمایشی....تا حدی در همه جای دنیا حضور داره...ولی از حد که بگذره...آسار زیان باری داره...برای همه.

 

پ ن: طرح شوراها گام بسیار کوچک و شکننده ای بود برای نزدیک شدن به این مقوله....اما به نظرم باید مجلس رو به این سمت هدایت کرد مثلا سی نماینده از سی منطقه تهران...که افرادی شناخته شده و معتمد در هر محله و یا منطقه باشند

 

/ 9 نظر / 7 بازدید
خردبان

درود بر اسماعیل نازنین.شوربختانه در میهن ما هیچ امری نهادینه نمیشود.مانند همین نکته ای که اشاره نمودید: مهم ارتباط مجلس با طبقه حاکم نیست..مهمتر ارتباط مجلس با مردم است. سال سال،پیرارسال ،هرسال میگیم دریغ از پارسال

فرا

ببین من نمی‌تونم بدون تبصره وارد کردن نظر بدم! خواستم بگم والله من به اینکه سیاستمدارای یه مملکت سیاست بلد باشن راضیم. البته طبق معمول قسمت انتقادی من از امریکا: سیاستمدارای امریکا همه‌شون حقوق خوندن نه علوم سیاسی و تاریخ! پس نتیجه‌ش این میشه که حرف زدن و به کرسی نشوندن حرفشون رو خوب بلد باشن که البته یه جورایی هم شبیه به مهارت سخنوری سیاستمدارای ایرانه که حوزه میان. زیادی حرف زدم! فعلن.

درياي شرقي

نظريه جالبيه....ولي به بجايي نميرسه....داستان ضحاك مار بدوش رو شنيديد؟...آخر داستان همينه

م مثل ميترا

سلام احسنت مهم ارتباط مجلس با مردمه گمان نمی رود این تحول به این زودیا حادث شود

خروس

آفرین.حرف دلم را زدی. اما کدام محله پایدار کدام قوم کدام خانواده کدام (همبستگی ماندگار قدیمی) که در آن فردی معتمد بتواند ظهور کند. مگر نه اینکه شما چندی پیش گفتید استعدادها را میتوان با مزد بیشتر شکوفا کرد؟ امروز به سیاست مزد بیشتری میدهند. نتیجه ادغام اقوام، فردگرایی است. طوری که همه بدون پروا به خود فکر میکنند و افتخار،یک کلمه احمقانه شده. چگونه میتوان غرور،افتخار،همدردی و آبروی افراد را با مزد بیشتر شکوفا کرد وقتی احساس تعلق ندارند؟

م مثل ميترا

سلام استاد خدا راه این مردمو به کجا آباد کج کنه آمین

پروانه

واقعا نظرتون درست و جالب و مفیده

وحيد زايري

من البته كمي با نظر شما مخالفم . مجلس مكاني است براي تجمع نخبگان مملكت . درسته كه سياسي بودن نماينده ها بدون اشكاله ، منتها بايد اين نماينده ها آشنا با سياست روز و اقتصاد و زرنگ و با كياست باشند . به نظر من يه زن خانه دار كه در مقام خود كارش بسيار مهم است ، آن اندازه اطلاعات و توان ندارد كه در مجلس به قانون گزاري بپردازد و مقابل دولت سينه سپر كند .

مریم

به قول آل احمد: همه چیزمان به همه چیزمان می آید.